The Daily BS • Bo Snerdley Cuts Through It!

Get my Daily BS twice-a-day news stack directly to your email.


Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Hoc mihi cum tuo fratre convenit. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Falli igitur possumus. Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur;

Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum.

Satis est tibi in te, satis in legibus, satis in mediocribus amicitiis praesidii. Cur, nisi quod turpis oratio est? Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Intrandum est igitur in rerum naturam et penitus quid ea postulet pervidendum;

Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita res se habeat. Recte, inquit, intellegis.

Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Octavio fuit, cum illam severitatem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Beatus sibi videtur esse moriens. Maximus dolor, inquit, brevis est. Nec tamen ullo modo summum pecudis bonum et hominis idem mihi videri potest. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim.

Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. An dolor longissimus quisque miserrimus, voluptatem non optabiliorem diuturnitas facit? Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Minime vero istorum quidem, inquit. Nec lapathi suavitatem acupenseri Galloni Laelius anteponebat, sed suavitatem ipsam neglegebat; Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Quis est tam dissimile homini. Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Ergo infelix una molestia, fellx rursus, cum is ipse anulus in praecordiis piscis inventus est? An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia?

Sextilio Rufo, cum is rem ad amicos ita deferret, se esse heredem Q. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Quis, quaeso, illum negat et bonum virum et comem et humanum fuisse? Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Septem autem illi non suo, sed populorum suffragio omnium nominati sunt. Te ipsum, dignissimum maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P. Superiores tres erant, quae esse possent, quarum est una sola defensa, eaque vehementer. Ita finis bonorum existit secundum naturam vivere sic affectum, ut optime is affici possit ad naturamque accommodatissime.

Poterat autem inpune; Gracchum patrem non beatiorem fuisse quam fillum, cum alter stabilire rem publicam studuerit, alter evertere. Videmus in quodam volucrium genere non nulla indicia pietatis, cognitionem, memoriam, in multis etiam desideria videmus. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. At iam decimum annum in spelunca iacet.

Duo Reges: constructio interrete. Tum mihi Piso: Quid ergo? Erat enim Polemonis. Suo genere perveniant ad extremum; At certe gravius. Ea possunt paria non esse. Hoc est non dividere, sed frangere. Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. Res enim concurrent contrariae.

Nunc agendum est subtilius. Quid, si etiam iucunda memoria est praeteritorum malorum? Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas. Laboro autem non sine causa; Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Ille enim occurrentia nescio quae comminiscebatur;